Kiedy kwitnie lawenda i jak przedłużyć jej kwitnienie?

Marzy ci się ogród pachnący lawendą od początku lata aż po jesień. Zastanawiasz się, kiedy dokładnie kwitnie lawenda w Polsce i w Prowansji. Z tego poradnika dowiesz się też, jak prostymi zabiegami realnie przedłużyć jej kwitnienie w ogrodzie.

Kiedy kwitnie lawenda w Polsce i Europie?

W Europie lawenda nie kwitnie wszędzie w tym samym czasie. Na termin wpływają gatunek i odmiana, szerokość geograficzna, klimat, wysokość nad poziomem morza oraz kaprysy pogody w danym roku. Na południu kontynentu pierwsze fioletowe łany pojawiają się często już pod koniec maja, natomiast w chłodniejszej części Europy czekasz na nie nawet do lipca.

W ujęciu ogólnym przyjmuje się, że sezon kwitnienia lawendy w Europie trwa mniej więcej od końca maja do sierpnia. W Prowansji czy północnej Hiszpanii najładniejsze kwitnienie widzisz zazwyczaj w czerwcu i na początku lipca. W Polsce, Niemczech czy krajach nordyckich przesuwa się ono wyraźnie później, bo rośliny startują dopiero po stabilnym ociepleniu w czerwcu.

Jeśli spojrzysz na Europę z południa na północ, łatwo zauważysz, że kwitnienie lawendy przesuwa się niemal „schodkowo”. W południowej Francji, Hiszpanii czy we Włoszech pierwsze łany zakwitają już na przełomie maja i czerwca. W Europie Środkowej – w tym w Polsce – pierwsze kwiaty pojawiają się zwykle od końca czerwca, a im dalej na północ i w stronę chłodniejszego Atlantyku, tym później. W południowej Skandynawii najczęściej patrzysz na kwitnącą lawendę dopiero w lipcu.

Dla lepszego porównania warto zestawić orientacyjne terminy kwitnienia lawendy w różnych regionach Europy w jednej tabeli:

Jakie miesiące kwitnienia są typowe dla lawendy w Polsce?

W polskim klimacie lawenda w gruncie najczęściej zaczyna kwitnąć od końca czerwca lub na początku lipca. U wczesnych odmian lawendy wąskolistnej (Lavandula angustifolia) pierwsze fioletowe kłosy widzisz już w trzeciej dekadzie czerwca, natomiast u odmian późniejszych i u lawendy pośredniej (Lavandula x intermedia) pełnię kwiatów obserwujesz zwykle w lipcu. Pierwsze, główne kwitnienie trwa zazwyczaj 3–5 tygodni, jeśli pogoda sprzyja.

W sprzyjających latach, przy dobrym cięciu i regularnym usuwaniu przekwitłych kwiatostanów lawenda potrafi zakwitnąć ponownie pod koniec lata. To tak zwane powtórne kwitnienie jest z reguły słabsze, ale dzięki niemu ogród wciąż pachnie do września. U odmian pośrednich, zwłaszcza silniej rosnących, druga fala kwiatów pojawia się często w sierpniu, u bardziej wrażliwych odmian – głównie w cieplejszych rejonach kraju.

Na terenie Polski widać wyraźne różnice regionalne w terminach kwitnienia. Na zachodzie i południu kraju, gdzie wiosna przychodzi szybciej i jest więcej dni z wysoką temperaturą, lawenda kwitnie zwykle o 1–2 tygodnie wcześniej niż na chłodniejszej północy i wschodzie. W strefach nadmorskich świeże wiatry i chłodniejsze noce potrafią przesunąć start kwitnienia nawet na drugą połowę lipca, zwłaszcza jeśli wiosna była długa i chłodna.

Przykładowy kalendarz kwitnienia lawendy w Polsce w różnych regionach wygląda następująco:

Jak klimat i wysokość nad poziomem morza przesuwają termin kwitnienia?

Dla lawendy ogromne znaczenie ma przebieg pogody wiosną i na początku lata. Im szybciej pojawiają się stabilne, słoneczne dni i im wcześniej gleba nagrzewa się do około 15–18°C, tym wcześniej rośliny startują z wegetacją i wytwarzaniem pąków. Chłodna, deszczowa wiosna z częstymi przymrozkami potrafi przesunąć początek kwitnienia nawet o 2–3 tygodnie, zwłaszcza jeśli rośliny rosną w ciężkim, wolno nagrzewającym się podłożu.

Wysokość nad poziomem morza działa na lawendę jak naturalny „opóźniacz”. Na nizinach i w obniżeniach terenu rośliny kwitną wcześniej, natomiast na stokach czy w rejonach podgórskich – później. Różnica między plantacją położoną na 200 m n.p.m. a tą na 600–700 m może wynosić od kilku do nawet kilkunastu dni, bo wyżej dłużej utrzymują się chłodne noce i wolniej nagrzewa się powietrze.

W jednym mieście możesz zauważyć, że lawenda rosnąca przy ciepłej, południowej ścianie domu kwitnie znacznie wcześniej niż krzewy posadzone kilka ulic dalej w cieniu. Taki ogrodowy mikroklimat potrafi przyspieszyć kwitnienie o tydzień, a ustawienie roślin na północnej lub zacienionej ekspozycji potrafi je wyraźnie opóźnić. Dlatego w jednym ogrodzie, tylko dzięki osłoniętym stanowiskom, sezon kwitnienia może wydawać się dłuższy.

Kiedy kwitnie lawenda w Prowansji i innych regionach turystycznych?

Dla wielu osób to właśnie Prowansja jest pierwszym skojarzeniem z lawendą. W tym regionie Francji lawenda kwitnie zwykle od połowy czerwca do końca lipca, a w niektórych miejscach nawet do początku sierpnia. Dokładna data zależy od położenia pól, wysokości nad poziomem morza oraz od tego, jak wcześnie przyszło ciepłe lato w danym roku.

Na prowansalskich płaskowyżach zasada jest prosta: im wyżej położone pole, tym później doczekasz się pełni fioletu. Płaskowyż Valensole, położony stosunkowo nisko, najczęściej osiąga szczyt kwitnienia na przełomie czerwca i pierwszych dwóch tygodni lipca. Pola lawendy w bardziej górzystych rejonach, jak okolice Luberon czy pobliże Opactwa Senanque obok miasteczka Gordes, są najpiękniejsze zwykle nieco później w lipcu, gdy gorące powietrze na dobre wypełni doliny.

Jeśli planujesz podróż po słynnym Szlaku lawendy, warto znać kilka najbardziej znanych rejonów z fioletowymi polami oraz orientacyjny „złoty moment” na podziwianie kwitnienia:

• Płaskowyż Valensole – najpełniejsze kwitnienie zwykle od końca czerwca do około pierwszego tygodnia lipca, to tu pola lawendy łączą się z krajobrazem w stronę Kanionu Verdon.
• Region Luberon (m.in. Lourmarin, Bonnieux, Lacoste, Gordes) – często najlepszy okres przypada na pierwszą połowę lipca, kiedy kamienne miasteczka otaczają w pełni kwitnące pola.
• Okolice Opactwa Senanque pod Gordes – zwykle szczyt przypada na początek lub środek lipca, gdy lawenda przed klasztorem tworzy najbardziej znany „pocztówkowy” widok Prowansji.

Podobne terminy kwitnienia spotkasz także w innych śródziemnomorskich regionach lawendowych. W Toskanii, na chorwackiej wyspie Hvar, w lawendowych rejonach Hiszpanii i Bułgarii fioletowe pola zdobią krajobraz najczęściej od czerwca do lipca. Krótsze przesunięcia o tydzień w jedną czy drugą stronę wynikają głównie z przebiegu wiosennej pogody.

Jakie gatunki lawendy kwitną najdłużej?

Nie każda lawenda kwitnie w tym samym czasie i przez tyle samo tygodni. Poszczególne gatunki i grupy odmian różnią się momentem startu kwitnienia, długością utrzymywania się kwiatów, a także zdolnością do powtórnego kwitnienia pod koniec lata. Odpowiednio dobierając rośliny do ogrodu, możesz cieszyć się fioletowym i niebieskim kolorem nawet przez kilka kolejnych miesięcy.

Dla porównania najważniejszych gatunków i grup lawendy uprawianych w Polsce warto spojrzeć na prostą tabelę:

W praktyce ogrodniczej widać, że niektóre grupy odmian uchodzą za szczególnie długo kwitnące. Jeśli chcesz, by fioletowy kolor utrzymywał się w ogrodzie możliwie najdłużej, zwróć uwagę przede wszystkim na takie typy lawendy:

• odmiany lawendy pośredniej (Lavandula x intermedia), często sprzedawane pod nazwami handlowymi typu ‘Grosso’, ‘Phenomenal’ – zwykle dłuższe kwitnienie i silniejszy wzrost,
• wczesne i średnio wczesne odmiany lawendy wąskolistnej, takie jak ‘Hidcote’ czy ‘Munstead’, które szybko startują i chętnie powtarzają kwitnienie,
• odmiany lawendy francuskiej (Lavandula stoechas) uprawiane w donicach na tarasach – przy sprzyjającej pogodzie kwitną niemal nieprzerwanie od maja do końca lata.

Skuteczna strategia „ciągłego kwitnienia” w polskim ogrodzie polega na połączeniu odmian wczesnych i późniejszych. Możesz posadzić w gruncie odporne na mróz odmiany lawendy wąskolistnej, które zaczną zdobić rabaty już na przełomie czerwca i lipca, a tuż obok dodać później kwitnące odmiany lawendy pośredniej. Do tego w donicach na tarasie ustaw pojemniki z lawendą francuską, która rusza z kwiatami już w maju – w efekcie masz lawendę w ogrodzie niemal przez całe lato.

W chłodniejszych regionach Polski do gruntu wybieraj głównie dobrze zimującą lawendę wąskolistną i wybrane, sprawdzone odmiany lawendy pośredniej, a mniej odporną lawendę francuską traktuj jako roślinę pojemnikową, którą łatwo przenieść w osłonięte miejsce po sezonie.

Jak przedłużyć kwitnienie lawendy w ogrodzie?

Długość kwitnienia lawendy w ogrodzie zależy przede wszystkim od kilku warunków. Rośliny potrzebują pełnego słońca, lekkiego, przepuszczalnego podłoża, starannie wykonanego cięcia oraz regularnego usuwania przekwitłych kwiatów. Ważne jest też rozsądne podlewanie i bardzo umiarkowane nawożenie, bo zbyt żyzna gleba powoduje rozrost liści kosztem kwiatów.

Aby maksymalnie wydłużyć kwitnienie lawendy od wiosny do końca lata, warto w sezonie wykonać kilka prostych, ale systematycznych działań:

• zapewnij lawendzie stanowisko w pełnym słońcu, z co najmniej 6 godzinami światła dziennie,
• posadź rośliny w dobrze zdrenowanej, lekkiej ziemi z dodatkiem żwiru lub piasku, aby korzenie nigdy nie stały w wodzie,
• przytnij krzewy wczesną wiosną, zanim ruszy intensywny wzrost, aby pobudzić je do zagęszczenia i obfitego kwitnienia,
• w czasie lata systematycznie usuwaj przekwitłe kwiatostany, żeby roślina kierowała energię na tworzenie nowych pędów kwiatowych,
• podlewaj rzadko, ale głęboko, szczególnie młode sadzonki w pierwszym roku, unikając codziennego „zraszania” liści,
• stosuj nawozy oszczędnie, wybierając preparaty o niskiej zawartości azotu, za to z dodatkiem potasu, który wspiera zawiązywanie kwiatów.

Jak przycinać lawendę przed sezonem?

W polskich warunkach optymalny termin wiosennego cięcia lawendy przypada zazwyczaj na marzec lub kwiecień, gdy miną już silniejsze mrozy, a pędy zaczną delikatnie zielenić się u podstawy. W cieplejszych rejonach kraju możesz zrobić to nieco wcześniej, w chłodniejszych lepiej poczekać, aż ziemia wyraźnie odmarznie i nie grożą już większe spadki temperatury. Wiosenne cięcie ma za zadanie zagęścić roślinę, odmłodzić pędy i pobudzić ją do wytworzenia dużej liczby równomiernie rozmieszczonych kwiatostanów.

Podczas cięcia przed sezonem warto trzymać się kilku prostych zasad, które pomagają zachować ładny, kulisty kształt krzewu i nie skrócić niepotrzebnie sezonu kwitnienia:

• skracaj młode przyrosty mniej więcej o 1/3 długości, zostawiając wyraźnie zieloną część pędów z widocznymi pąkami,
• unikaj cięcia głęboko w stare, zdrewniałe części gałązek, gdzie nie ma już listków – takie miejsca bardzo słabo się regenerują,
• formuj roślinę w lekko spłaszczoną kulę, przycinając wszystkie boki równomiernie, dzięki czemu krzew nie „rozleci się” na boki,
• wycinaj połamane, przemarznięte lub chore pędy, żeby roślina nie traciła na nie energii,
• w przypadku młodych roślin pierwszorocznych stosuj delikatniejsze cięcie, skupiając się bardziej na formowaniu niż na silnym skracaniu.

Młode sadzonki lawendy znoszą cięcie zwykle lepiej niż wieloletnie, mocno zdrewniałe egzemplarze. U starszych roślin zbyt radykalne, niskie cięcie może znacznie opóźnić kwitnienie albo wręcz doprowadzić do usychania całych fragmentów krzewu. Z kolei bardzo późne cięcie, wykonane dopiero w maju, często skraca sezon kwitnienia, bo roślina potrzebuje wtedy więcej czasu, aby odbudować masę zieloną przed wytworzeniem pąków.

Najczęstszy błąd przy cięciu lawendy to zbyt głębokie wejście sekatorem w stare, szare drewno bez liści, po którym roślina już się nie regeneruje i przez cały sezon nie wypuszcza nowych pędów kwiatowych, szczególnie w chłodniejszych częściach Polski.

Jak usuwać przekwitłe kwiatostany aby pobudzić kolejne kwitnienie?

Lawenda, podobnie jak wiele innych roślin, po zawiązaniu nasion przestaje inwestować energię w tworzenie nowych kwiatów. Jeśli więc systematycznie usuwasz przekwitłe kwiatostany, roślina zostaje „zachęcona” do wytwarzania kolejnych pędów z pąkami. W praktyce może to wydłużyć okres kwitnienia nawet o kilka tygodni i zwiększyć szansę na słabsze, ale bardzo dekoracyjne, powtórne kwitnienie pod koniec lata.

Aby zabieg wycinania przekwitłych łodyg był skuteczny i bezpieczny dla rośliny, warto postępować według kilku prostych wskazówek:

• tnij całe pędy kwiatowe tuż nad miejscem, gdzie zaczyna się zwarta „poduszka” zielonych liści, nie pozostawiając długich, suchych kikutów,
• używaj ostrych nożyc lub sekatora, dzięki czemu cięcie jest czyste, a roślina mniej narażona na choroby,
• wykonuj ten zabieg regularnie, co kilka dni w czasie pełni kwitnienia, zamiast czekać, aż cała roślina przekwitnie,
• jeśli zależy ci na własnych nasionach, zostaw kilka kwiatostanów, ale resztę usuwaj, żeby nie osłabić rośliny,
• zebrane, lekko podsuszone pędy możesz wykorzystać na suszoną lawendę do saszetek lub dekoracji.

W polskim klimacie warto wycinać przekwitłe kwiatostany zwykle do końca sierpnia. Później lepiej zrezygnować z mocnego cięcia, żeby lawenda mogła spokojnie zdrewnieć i przygotować się do zimy. Dzięki temu zapobiegniesz przemarznięciu świeżych, zbyt młodych przyrostów, które nie zdążyłyby przygotować się do niskich temperatur.

Jak nawożenie i podlewanie wpływają na długość kwitnienia?

Lawenda naturalnie rośnie na glebach ubogich, wapiennych i bardzo przepuszczalnych, dlatego nadmiar nawozów i wody działa na nią niekorzystnie. Roślina posadzona w żyznej, ciężkiej ziemi szybko buduje dużą masę zielonych pędów, ale kwitnie słabiej i krócej. Zbyt wysoka dawka azotu w nawozach sprawia, że liście są bujne, natomiast kwiatów pojawia się mniej, a te, które są, szybko przekwitają.

Żeby nawożenie wspierało kwitnienie, a nie je osłabiało, możesz kierować się prostymi zasadami:

• używaj nawozów o niskiej zawartości azotu i podwyższonej zawartości potasu i fosforu, które sprzyjają zawiązywaniu kwiatów,
• nawoź raz, góra dwa razy w sezonie, najlepiej wczesną wiosną oraz ewentualnie tuż przed kwitnieniem,
• unikaj nawozów organicznych o dużej ilości azotu, takich jak świeży obornik czy duże dawki kompostu,
• na glebach bardzo ubogich zastosuj cienką warstwę mineralnego nawozu do roślin kwitnących, ściśle według dawek z opakowania,
• połowę planowanej dawki lepiej podać dwukrotnie w odstępie kilku tygodni niż jednorazowo w dużej ilości.

Podlewanie lawendy w gruncie powinno być raczej oszczędne. Młode rośliny w pierwszym roku po posadzeniu wymagają regularnego nawadniania w czasie suszy, ale starsze egzemplarze lepiej znoszą lekkie przesuszenie niż ciągłe zalewanie. W donicach trzeba podlewać częściej, bo podłoże szybciej przesycha, jednak także tam warto dać ziemi lekko wyschnąć między kolejnymi dawkami wody. Zbyt mokre podłoże prowadzi do gnicia korzeni, chorób grzybowych i w efekcie skrócenia okresu kwitnienia, a czasem wręcz całkowitego jego zatrzymania.

Przelewanie lawendy i sadzenie jej w ciężkiej, gliniastej ziemi to prosta droga do gnicia korzeni, pojawienia się chorób grzybowych i gwałtownego ograniczenia lub całkowitego zatrzymania kwitnienia, szczególnie w wilgotne, deszczowe lata.

Jak pielęgnować lawendę po kwitnieniu?

Odpowiednia pielęgnacja lawendy po zakończeniu głównego kwitnienia ma ogromne znaczenie dla jej kondycji w kolejnych latach. Roślina, która po sezonie zostanie lekko przycięta, odchwaszczona i zabezpieczona przed zimą, zdecydowanie lepiej zimuje i w następnym roku kwitnie bardziej obficie. Taki „serwis po kwitnieniu” wpływa też na kształt krzewu, który nie rozłazi się na boki i pozostaje gęsty.

W polskim klimacie cięcie po kwitnieniu najlepiej zaplanować na późne lato, zwykle od drugiej połowy sierpnia do początku września, w zależności od regionu i przebiegu sezonu. Chodzi przede wszystkim o lekkie skrócenie pędów po przekwitnięciu, żeby utrzymać zwarty pokrój i usunąć resztki suchych kwiatostanów. Zbyt późne, mocne cięcie jesienią jest niewskazane, bo roślina nie zdąży zregenerować się przed mrozami.

Po zakończeniu kwitnienia możesz wykonać kilka prostych zabiegów, które dobrze przygotują lawendę do zimy i następnego sezonu:

• usuń pozostałe, suche kwiatostany, lekko skracając pędy tak, aby krzew zachował ładny kształt poduszki,
• sprawdź rośliny pod kątem objawów chorób lub obecności szkodników i w razie potrzeby zastosuj odpowiednie środki,
• usuń chwasty rosnące w bezpośrednim sąsiedztwie lawendy, aby nie konkurowały z nią o wodę i składniki pokarmowe,
• jeśli widzisz, że roślina rośnie w zbyt mokrym lub zacienionym miejscu, zaplanuj jej przesadzenie na stanowisko słoneczne i lepiej zdrenowane,
• na rabatach żwirowych uzupełnij ewentualne ubytki żwiru lub drobnych kamyków, które pomagają utrzymać suche środowisko przy szyjce korzeniowej.

Przygotowanie lawendy do zimy w Polsce polega głównie na ograniczeniu podlewania i unikaniu jesiennego nawożenia azotowego. W chłodniejszych regionach warto delikatnie osłonić rośliny – lekką agrowłókniną, ściółką ze żwiru lub drobnego kamienia w okolicy nasady pędów, sporadycznie także niskim kopczykiem z ziemi. Wrażliwsze gatunki, takie jak lawenda francuska, najlepiej uprawiać w donicach i na zimę przenosić do chłodnego, jasnego pomieszczenia.

Najczęstsze błędy które skracają kwitnienie lawendy

Wiele osób narzeka, że lawenda w ich ogrodzie kwitnie krótko albo niemal wcale, choć na zdjęciach z Prowansji wygląda zachwycająco. W ogromnej części przypadków winę ponoszą powtarzające się błędy w doborze stanowiska, podłoża i sposobie pielęgnacji. Często są to drobne zaniedbania, które w przypadku roślin śródziemnomorskich dają bardzo widoczne skutki.

W praktyce ogrodowej można wymienić kilka typowych błędów, które bezpośrednio skracają okres kwitnienia lawendy:

• sadzenie lawendy w miejscu zbyt zacienionym, gdzie roślina dostaje mniej niż kilka godzin słońca dziennie,
• posadzenie krzewów w ciężkiej, gliniastej ziemi bez drenażu, która długo trzyma wodę po deszczu,
• zbyt częste podlewanie, szczególnie w chłodniejsze dni, co prowadzi do gnicia korzeni i słabego kwitnienia,
• nadmierne nawożenie, zwłaszcza nawozami o wysokiej zawartości azotu, które powodują bujny wzrost liści kosztem kwiatów,
• brak regularnego cięcia wiosennego i po kwitnieniu, czego skutkiem jest łysienie środka krzewu i mało kwiatów na długich, wyciągniętych pędach,
• nieusuwanie przekwitłych kwiatostanów, co ogranicza zdolność rośliny do powtórnego kwitnienia,
• dobór zbyt mało odpornych gatunków, jak lawenda francuska, do nasadzeń w gruncie w zimnych regionach, co kończy się wymarzaniem roślin,
• sadzenie roślin zbyt gęsto, bez przewiewu, co sprzyja chorobom grzybowym i szybszemu zamieraniu pędów,
• zbyt głębokie lub zbyt późne przycinanie wiosenne, po ruszeniu wegetacji, które mocno opóźnia kwitnienie.

Aby uniknąć tych problemów w polskim ogrodzie, warto wybierać słoneczne, przewiewne miejsca i dbać o dobry drenaż podłoża. Dostosuj intensywność cięcia i częstotliwość podlewania do wieku roślin oraz rodzaju gleby, a do gruntu wybieraj przede wszystkim gatunki i odmiany o sprawdzonej mrozoodporności. Proste zmiany w sposobie sadzenia i pielęgnacji bardzo często przekładają się na znacznie dłuższe i obfitsze kwitnienie.

Zakup przypadkowej, mocno nawożonej lawendy z marketu budowlanego i natychmiastowe posadzenie jej w ciężkiej, nieprzygotowanej ziemi zwykle kończy się szybkim przekwitnięciem, chorobami i brakiem kwiatów w kolejnym sezonie, mimo że roślina na początku wyglądała bardzo efektownie.

Czy i kiedy warto odwiedzić pola lawendy w Prowansji?

Wizyta na polach lawendy w Prowansji to marzenie wielu ogrodników i miłośników przyrody. Taki wyjazd pozwala podejrzeć, jak francuscy rolnicy zestawiają różne gatunki i odmiany lawendy, jak łączą je z innymi roślinami śródziemnomorskimi oraz jak prowadzą wieloletnie nasadzenia. Dla właściciela ogrodu w Polsce może to być ogromna inspiracja do stworzenia własnego „mini Valensole” na działce.

Jeśli chcesz zobaczyć lawendę w Prowansji w pełnym rozkwicie, najczęściej celujesz w okres od przełomu czerwca do pierwszej połowy lipca. W typowym, ciepłym lecie względnie pewnym terminem są pierwsze tygodnie lipca, gdy większość pól, zwłaszcza na płaskowyżu Valensole, osiąga najbardziej intensywny kolor. Przy bardzo wczesnym lub bardzo późnym lecie daty te mogą przesunąć się o tydzień w jedną lub drugą stronę.

Wybierając konkretny termin podróży, warto znać plusy i minusy poszczególnych okresów sezonu lawendowego:

• wczesny czerwiec – mniej turystów, niższe temperatury, ale część pól dopiero zaczyna kwitnąć i kolor nie jest jeszcze tak intensywny,
• szczyt sezonu w lipcu – najbardziej spektakularne, pełne kwitnienie, lecz także największy tłok, wyższe ceny noclegów i często duże upały,
• końcówka lipca / początek sierpnia – na niżej położonych polach lawenda może być już częściowo ścięta, wyżej położone plantacje wciąż kwitną, natomiast część roślin jest już w fazie przekwitania.

Najbardziej znane rejony lawendy w Prowansji to przede wszystkim płaskowyż Valensole w pobliżu Kanionu Verdon, region Luberon na północ od Aix-en-Provence oraz okolice Opactwa Senanque, położonego obok miasteczka Gordes. Na Valensole szczyt kwitnienia przypada zwykle na przełom czerwca i pierwszą połowę lipca, w bardziej górzystych fragmentach Luberon i w rejonie Senanque jest on często nieco przesunięty w stronę lipca właśnie z powodu wyższego położenia nad poziomem morza.

Pamiętaj, że pola lawendy są najczęściej prywatną własnością rolników, nawet jeśli nie są ogrodzone. Każdy turysta, który przyjeżdża tam samochodem, robi zdjęcia i podziwia widoki, powinien zachowywać się z szacunkiem: nie deptać rzędów, nie zrywać kwiatów, nie śmiecić. Warto mieć przy sobie sprej na komary, bo wieczorami, gdy nadchodzi najlepsza pora na fotografowanie przy zachodzie słońca, owady są bardzo aktywne – taki sposób zwiedzania i dbania o rośliny może być dobrym wzorem również dla odwiedzających polskie plantacje lawendy.