Miskant chiński – jak szybko rośnie i jak go przyspieszyć?

Chcesz, żeby w ogrodzie w ciągu 1–2 lat wyrósł gęsty, wysoki ekran z traw ozdobnych. Zastanawiasz się, jak szybko rośnie miskant chiński i co zrobić, żeby przyspieszyć jego wzrost. Z tego tekstu dowiesz się, jakie tempo przyrostu jest realne, jak dobrze posadzić i pielęgnować Miscanthus sinensis, żeby kępy szybko stały się okazałe.

Czym wyróżnia się miskant chiński i jak wpływa to na tempo wzrostu?

Miskant chiński (Miscanthus sinensis) to wysoka trawa ozdobna z rodziny wiechlinowatych Poaceae, pochodząca z Azji, która w ogrodach w Polsce tworzy efektowne, wyprostowane kępy. Dorosłe rośliny osiągają zwykle 2–3 m wysokości z kwiatostanami, a liście są wąskie, lekko przewieszające się łukiem, często z dekoracyjnym paskowaniem. Od późnego lata do jesieni nad liśćmi unoszą się duże, puszyste wiechy, które po zaschnięciu zdobią ogród także zimą.

Roślina ma naturalnie szybkie tempo wzrostu. Przy dobrym stanowisku i prawidłowym sadzeniu większość odmian w ogrodzie osiąga swoją docelową wysokość w 1–2 sezony, a w słabszych warunkach w 3 sezonach. Kępa nie jest od razu bardzo szeroka, ale przyrost masy liści i wysokości w jednym roku potrafi być spektakularny, zwłaszcza u odmian takich jak Gracillimus, Vanilla Sky czy Cosmopolitan.

Miskant chiński rośnie w formie zbitej kępy, nie tworzy daleko idących rozłogów jak gatunki ekspansywne. Przyrost sezonowy jest silny, ale ukierunkowany przede wszystkim „w górę i do środka” – w stronę tworzenia wyższej, gęstej fontanny liści, a nie szerokiego rozłażenia się na boki. Dzięki temu łatwo zaplanować nasadzenia na lata z wyprzedzeniem, bez obaw o zajmowanie coraz większej części rabaty.

Na tempo wzrostu miskanta wpływają nie tylko warunki, ale też cechy samego gatunku, które warto znać przed sadzeniem:

• Kępiasty system korzeniowy i coroczne silne „odbijanie” z karpy sprawiają, że roślina szybko buduje nową masę zieloną po wiosennym cięciu.
• Bardzo duży potencjał sezonowego przyrostu masy liści – u odmian wysokich liście dorastają do ponad 2 m, a dojrzała kępa ma 70–90 cm średnicy.
• Silna reakcja na nasłonecznienie i wilgotność – w pełnym słońcu i na wilgotnej, ale przepuszczalnej glebie roślina rośnie dużo szybciej niż w półcieniu i suszy.
• Duże zróżnicowanie siły wzrostu w obrębie odmian – formy miniaturowe, jak Apache czy Gold Bar, dorastają do ok. 50–60 cm, a wysokie jak Gracillimus, Cosmopolitan, Zebrinus czy Vanilla Sky osiągają 2–3 m.

Pokrój kępiasty a ekspansywność i zagęszczanie kępy

Pokrój kępiasty u miskanta oznacza, że wszystkie pędy i korzenie skupiają się w zwartej karpie, która stopniowo się powiększa. Roślina nie wypuszcza długich, daleko sięgających rozłogów, jak agresywne trawy czy bambusy. Z roku na rok kępa poszerza się zwykle o kilka do kilkunastu centymetrów, przy czym kierunek rozrostu jest łatwy do przewidzenia, co bardzo ułatwia dopasowanie odległości od ścieżek, ogrodzenia czy sąsiednich bylin.

W pierwszym roku po posadzeniu kępa bywa dość luźna i wyraźnie węższa niż u roślin starszych. W drugim sezonie następuje silne zagęszczanie środka, a w 2–3 roku większość odmian, zwłaszcza typu Gracillimus, osiąga typową średnicę 70–90 cm i formuje gęstą fontannę liści. Gęstość kępy mocno zależy od warunków – na stanowisku słonecznym, z dobrą wilgotnością i nawożeniem kompostem roślina zagęszcza się dużo szybciej niż na glebie suchej i jałowej.

Kępiasty pokrój daje kilka bardzo praktycznych korzyści dla tempa wzrostu i pielęgnacji:

• Nie ma potrzeby montowania barier korzeniowych, co jest częste przy gatunkach ekspansywnych, takich jak niektóre bambusy czy miskant cukrowy.
• Wielkość kępy można łatwo regulować przez podział karpy co kilka lat, co jednocześnie odmładza roślinę i przyspiesza jej późniejszy wzrost.
• Miskant można sadzić blisko chodników i nawierzchni bez ryzyka podnoszenia kostki czy płyt, bo korzenie nie „wędrują” daleko.
• Rozstawa sadzenia, np. 70–80 cm dla odmian średnio wysokich, decyduje o tempie, w jakim kępy „zasklepią” rabatę i stworzą jednolitą ścianę zieleni.

Jakie wysokości i przyrosty osiągają najpopularniejsze odmiany?

Tempo wzrostu i ostateczna wysokość kępy zależą w dużym stopniu od wybranej odmiany. W obrębie Miscanthus sinensis znajdziesz zarówno formy miniaturowe, wysokie na 50–60 cm, jak i odmiany dorastające z kwiatostanami do 2,5–3 m. Większość z nich, przy prawidłowej uprawie, osiąga swoją typową wysokość w ciągu 1–3 sezonów, różnice widać jednak w sile startu po posadzeniu.

Niskie odmiany, takie jak Apache, Gold Bar czy Red Chief, szybko budują zwartą kępę, ale zatrzymują się na wysokości 0,5–1 m, dzięki czemu świetnie nadają się do małych ogrodów i donic. Odmiany średnie, np. Silberfeder czy Variegatus, osiągają zwykle 1,2–2 m, a wysokie formy, jak Cosmopolitan, Vanilla Sky, Gracillimus czy nagrodzony AGM Zebrinus, przekraczają 2 m. Dobierając odmianę, warto od razu uwzględnić realną wysokość i szerokość, jaką roślina osiągnie już po 2–3 latach uprawy w twoim ogrodzie.

Miskant chiński jak szybko rośnie w pierwszych latach po posadzeniu?

Tempo wzrostu po posadzeniu zależy mocno od terminu sadzenia, jakości sadzonki i warunków stanowiska. Przy sadzeniu wiosennym, gdy gleba jest już ciepła, z dobrze ukorzenionej doniczki typu C2 miskant w pierwszym sezonie osiąga zwykle około 60–80% docelowej wysokości, choć kępa jest jeszcze dość rzadka. Sadzenie do chłodnej ziemi albo kupno słabych, słabo ukorzenionych roślin wyraźnie ten start opóźnia.

Typowy przebieg pierwszych trzech sezonów wygląda dość podobnie u większości odmian. W 1 roku roślina szybko idzie „w górę”, ale pozostaje jeszcze węższa, a liczba wiech bywa niewielka. W 2 roku kępa wyraźnie się zagęszcza, wysokość jest już bardzo bliska odmianowej, a kwitnienie staje się pełniejsze. W 3 roku miskant wchodzi w fazę pełnej objętości i mrozoodporności, a u odmian średnich i wysokich kępa osiąga typową średnicę 70–90 cm i tworzy bardzo gęstą, stabilną bryłę.

Dla lepszego wyobrażenia tempa wzrostu w pierwszych latach możesz przyjąć orientacyjne wartości liczbowe:

• U odmiany Gracillimus w sprzyjających warunkach roczny przyrost wysokości w pierwszym sezonie może sięgać 150–200 cm, czyli młoda roślina z doniczki w kilka miesięcy potrafi stać się prawie dorosłą kępą.
• Średnica kępy powiększa się co rok zwykle o 15–25 cm, aż do osiągnięcia docelowych 70–90 cm u form średnich i wysokich.
• Pierwsze liście pojawiają się z karpy dopiero, gdy gleba się ogrzeje – najczęściej od kwietnia do maja, później niż u wielu bylin.
• Pierwsze wiechy większości odmian pojawiają się między lipcem a wrześniem, w zależności od odmiany i pogody danego roku.

W pierwszych tygodniach po posadzeniu dla tempa wzrostu najbardziej liczy się temperatura gleby, stała lekka wilgotność oraz brak konkurencji ze strony chwastów. Sadzenie w wychłodzoną lub podmokłą ziemię powoduje, że karpa długo stoi „w miejscu” i dopiero po jej ogrzaniu roślina rusza z liśćmi, co skraca sezon wegetacyjny i finalny przyrost w danym roku.

Nie warto oceniać siły wzrostu miskanta po samym pierwszym sezonie, bo pełną gęstość i docelową wysokość kępa pokazuje dopiero w 2–3 roku, o ile ma zapewnione regularne podlewanie i nie jest zacieniana przez silniejsze rośliny.

Jakie warunki najsilniej przyspieszają wzrost miskanta chińskiego?

Na tempo wzrostu miskanta najsilniej działają cztery czynniki: nasłonecznienie, jakość i wilgotność gleby, przepuszczalność podłoża oraz rozsądne, niezbyt intensywne nawożenie. Roślina nie należy do bardzo wymagających, ale w optymalnych warunkach rośnie wyraźnie szybciej, gęściej i wyżej niż na stanowiskach zacienionych, suchych albo podmokłych.

W praktyce o przyspieszeniu wzrostu decydują szczególnie:

• stanowisko w pełnym słońcu, z co najmniej kilkoma godzinami bezpośredniego nasłonecznienia dziennie,
• gleba żyzna, bogata w próchnicę, dobrze napowietrzona,
• stała lekka wilgotność bez długotrwałych zastoin wody przy korzeniach,
• zaciszne miejsce osłonięte od silnych wiatrów, które łamią pędy i wysuszają podłoże,
• nawożenie dopasowane do sezonu – od marca do końca lipca, bez późnych dawek bogatych w azot.

Światło i ekspozycja stanowiska

Najlepsze dla miskanta jest stanowisko słoneczne, gdzie roślina ma minimum 4–6 godzin bezpośredniego słońca dziennie. Taka ekspozycja gwarantuje najszybszy wzrost, intensywne wybarwienie liści, dobre przebarwienia jesienne i obfite kwitnienie. W półcieniu miskant także rośnie, ale staje się niższy, luźniejszy, wiechy pojawiają się później i bywa ich mniej.

Zaciszne, osłonięte od wiatru miejsce – np. przy ścianie budynku, żywopłocie czy w sąsiedztwie wysokich krzewów – dodatkowo poprawia statykę roślin. Pędy mniej się kładą, kępa zachowuje bardziej pionowy pokrój, a zimą sucha masa liści lepiej chroni koronę i korzenie przed mrozem. To z kolei przekłada się na lepszy przyrost w kolejnych sezonach, bo roślina nie musi „odrabiać strat” po uszkodzeniach mrozowych.

Jeśli zastanawiasz się, gdzie w ogrodzie posadzić miskant, żeby rósł szybciej, warto rozważyć między innymi:

• rabatę od południowej lub zachodniej strony, gdzie roślina ma dużo światła i ciepło od ściany domu,
• szpalery wzdłuż ogrodzeń, które chronią przed wiatrem i jednocześnie nie zabierają światła,
• brzegi oczek wodnych z dobrym dostępem słońca, gdzie podłoże jest naturalnie wilgotne, ale nie stale zalane,
• lekko wyniesione miejsca na skarpach i pagórkach, gdzie woda nie stoi przy korzeniach, a roślina ma pełne nasłonecznienie.

Gleba, wilgotność i przepuszczalność podłoża

Miskant chiński najlepiej rośnie na glebie żyznej, próchnicznej, stale lekko wilgotnej, lecz nie podmokłej. Odczyn może być od lekko kwaśnego do obojętnego, co w praktyce oznacza pH w granicach 6,0–7,0. Na bardzo ubogich, piaszczystych lub silnie zbitych, gliniastych glebach tempo wzrostu spada, kępy są rzadsze, a część potencjału wzrostowego roślina „traci” na walkę o wodę i tlen w strefie korzeni.

Warunki glebowe przed posadzeniem i w trakcie uprawy możesz poprawić w kilku prostych krokach:

• przemieszaj glebę z dobrze rozłożonym kompostem, który dostarczy próchnicy i składników pokarmowych,
• spulchnij ciężkie, zbite podłoże na głębokość 20–30 cm, żeby korzenie miały gdzie rosnąć,
• w miejscach bardzo mokrych wykonaj drenaż z żwiru lub grubego piasku, aby nadmiar wody mógł odpłynąć,
• przy sadzeniu dodaj do podłoża hydrożel, np. produkt z linii TerraCottem, który pomaga utrzymać równomierną wilgotność w strefie korzeni,
• po posadzeniu zastosuj ściółkowanie wokół kępy, aby ograniczyć parowanie wody i wzrost chwastów.

W pierwszych 2–3 sezonach po posadzeniu miskant wymaga regularnego podlewania, szczególnie w czasie suszy. Bez deszczu tuż po posadzeniu podlewaj co 2–3 dni, później w okresach upałów nawadniaj głęboko raz lub dwa razy w tygodniu. Dobrze rozwinięty system korzeniowy lepiej znosi krótkotrwałe przesuszenia, ale długotrwałe przelanie i zastój wody sprzyjają gniciu korzeni i osłabieniu całej kępy.

Nie sadź miskanta w miejscach długo zalewanych wodą, takich jak dna zagłębień terenu czy gliniaste niecki bez odpływu, a jeśli musisz tam go mieć, koniecznie podnieś poziom rabaty lub wykonaj drenaż, bo tylko w suchszym profilu gleby roślina będzie rosnąć szybko i zdrowo.

Jak posadzić miskanta chińskiego aby szybciej się ukorzenił?

O tempie ukorzenienia i starcie wzrostu decyduje termin sadzenia, właściwy dobór miejsca oraz staranne przygotowanie dołka. Najbezpieczniej sadzić miskanty wiosną po ustąpieniu przymrozków, gdy gleba jest już ogrzana, a dzień coraz dłuższy. W takich warunkach młoda kępa ma cały sezon na ukorzenienie, zbudowanie masy liści i dobre przygotowanie się do zimy.

Jeżeli zależy ci na szybkim, pewnym ukorzenieniu, zwróć uwagę na kilka założeń:

• kupuj zdrowe, dobrze ukorzenione sadzonki pojemnikowe z polskiej szkółki roślin, najlepiej w doniczkach 2–3 litrów,
• unikaj przesadzania w czasie silnej suszy albo tuż przed nadejściem mrozów, ponieważ roślina ma wtedy małe szanse na dobry start,
• zachowaj odpowiednią rozstawę sadzenia, np. 70–80 cm dla odmian pokroju Gracillimus, aby kępy mogły swobodnie się rozwinąć bez wzajemnego hamowania wzrostu,
• dobierz miejsce o warunkach zbliżonych do wymagań gatunku – słoneczne, osłonięte od wiatrów, z przepuszczalną, żyzną glebą.

Jak przygotować glebę i dołek pod sadzenie?

Stanowisko pod miskant trzeba solidnie przygotować jeszcze przed wyjęciem rośliny z doniczki. Usuń dokładnie chwasty i ich korzenie, bo w pierwszych latach konkurencja o wodę i składniki pokarmowe wyraźnie spowalnia wzrost trawy. Glebę przekop na głębokość około 20–30 cm, rozbij większe bryły, a zbyt zwięzłe podłoże rozluźnij przez domieszanie kompostu lub gotowej ziemi ogrodniczej.

Sam dołek pod sadzonkę przygotuj według kilku prostych parametrów technicznych:

• wykop go 1,5–2 razy szerszy niż bryła korzeniowa rośliny, aby młode korzenie miały miejsce na rozrost,
• rozluźnij dno i boki dołka, dzięki czemu korzenie łatwiej wnikną w glebę wokół,
• wymieszaj wydobytą ziemię z kompostem, a na glebach szybko przesychających możesz dodać niewielką ilość hydrożelu, np. TerraCottem,
• dostosuj rozstawę do docelowej średnicy kęp – odmiany miniaturowe sadzi się gęściej, a wysokie, takie jak Cosmopolitan czy Vanilla Sky, w odległości nawet 80–120 cm.

Jeżeli sadzisz miskanta w miejsce, gdzie wcześniej przez wiele lat rosły już trawy ozdobne lub inne „żarłoczne” rośliny, załóż, że gleba jest wyjałowiona. W takiej sytuacji dołek trzeba szczególnie obficie użyźnić kompostem lub świeżą ziemią ogrodową, inaczej tempo wzrostu młodej kępy będzie wyraźnie słabsze.

Głębokość sadzenia, podlewanie i ściółkowanie po posadzeniu

Głębokość sadzenia ma ogromny wpływ na późniejsze tempo wzrostu. Bryłę korzeniową umieszczaj dokładnie na takim poziomie, na jakim rosła w pojemniku – szyjka korzeniowa nie może być ani przysypana zbyt głęboko, ani wyniesiona wyżej niż otaczająca gleba. Po ustawieniu sadzonki w dołku wypełnij go przygotowaną mieszanką ziemi, a następnie starannie ugnieć, żeby usunąć puste przestrzenie.

Po prawidłowym posadzeniu trzeba zadbać o właściwe podlewanie:

• od razu po posadzeniu podlej roślinę bardzo obficie, aby wypchnąć powietrze z dołka i zapewnić dobry kontakt korzeni z glebą,
• w pierwsze dwa tygodnie przy braku deszczu podlewaj co 2–3 dni, utrzymując stałą, lekką wilgotność,
• później w okresach suszy podlewaj głęboko raz–dwa razy w tygodniu, żeby woda dotarła do całej strefy korzeniowej,
• kontroluj wilgotność gleby w strefie korzeni, np. palcem lub szpadlem, a nie tylko „na oko” po powierzchni.

Po podlaniu wokół kępy rozłóż 5–7 cm warstwę organicznej ściółki, np. z kory, kompostu lub dobrze przekompostowanych zrębków. Pozostaw niewielki pierścień bez ściółki tuż przy szyjce korzeniowej, żeby nie była stale wilgotna. Ściółka ogranicza parowanie wody, stabilizuje temperaturę gleby i tłumi wzrost chwastów, co wprost przekłada się na szybsze ukorzenianie i wyraźniejszy przyrost liści.

Nie zasypuj szyjki korzeniowej grubą warstwą ziemi ani ściółki i nie twórz wokół kępy zagłębienia, w którym stoi woda, bo takie warunki szybko prowadzą do gnicia młodych korzeni i mocno spowalniają wzrost.

Jak pielęgnować miskant chiński aby utrzymać szybki wzrost kępy?

Miskant może utrzymywać szybkie tempo wzrostu przez wiele lat, o ile ma zapewniony prosty, ale regularny zestaw zabiegów. Najważniejsze z nich to wczesnowiosenne cięcie, nawadnianie w okresach suszy, rozsądne nawożenie, uzupełnianie ściółki oraz ewentualna ochrona zimowa młodych roślin w pierwszych sezonach.

Na tempo wzrostu kępy szczególnie wpływają następujące prace:

• wczesną wiosną cięcie suchych źdźbeł na wysokość ok. 5–20 cm, zanim ruszą nowe pędy,
• wiosenne i letnie podlewanie w okresach suszy, szczególnie w pierwszych 2–3 latach po posadzeniu,
• stosowanie kompostu na wiosnę lub jesienią jako podstawowego nawożenia organicznego,
• podawanie nawozów mineralnych w kilku dawkach od wiosny do końca lipca, np. klasycznych nawozów granulowanych lub nawozów o spowolnionym działaniu typu Osmocote,
• coroczne uzupełnianie warstwy ściółki wokół kęp, aby gleba wolniej wysychała i była chłodniejsza,
• dokładna kontrola i usuwanie chwastów w pierwszych latach, zanim kępy się zagęszczą.

Nawożenie ma bezpośredni wpływ na dynamikę przyrostu. Kompost warto traktować jako podstawę zasilania – poprawia strukturę podłoża i dostarcza składników w sposób łagodny. Nawozy mineralne, w tym uniwersalny nawóz mineralny lub nawozy o powolnym uwalnianiu, takie jak Osmocote, stosuj w dawkach zgodnych z etykietą. Pierwszą porcję rozsyp pod koniec marca lub na początku kwietnia, kolejne niewielkie dawki możesz dodać do końca lipca, ale nie później, żeby pędy zdążyły zdrewnieć przed zimą.

Wiosenne cięcie ma znaczenie nie tylko estetyczne. Zostawienie suchych pędów na zimę chroni środek kępy przed mrozem i nadmiarem wilgoci, a same źdźbła są ozdobą ogrodu. Dopiero na przełomie marca i kwietnia przytnij je na wysokość 5–20 cm, tuż przed ruszeniem wegetacji. Prawidłowe, niskie cięcie stymuluje wyrastanie silnych, równomiernie rozmieszczonych pędów, co w efekcie przekłada się na gęstą i wysoką kępę w tym samym sezonie.

W pierwszych latach uprawy młode rośliny wymagają też prostych zabiegów zimowych i wczesnowiosennych:

• w 1–2 roku uprawy warto zabezpieczać kępy przez związanie pędów i grubszą warstwę ściółki u podstawy,
• okrycia i wiązania usuwaj dopiero po ustąpieniu silniejszych mrozów, żeby nie odkryć karpy zbyt wcześnie,
• pierwsze wiosenne nawożenie możesz połączyć w czasie z usuwaniem okrycia i cięciem, co ułatwia organizację prac,
• co kilka lat, gdy kępa wyraźnie łysieje w środku lub staje się zbyt duża, wykonaj podział i odmłodzenie, co przywraca wigor i tempo wzrostu.

Nie przesadzaj z nawozami azotowymi, bo zbyt wysokie dawki powodują miękkie, wylegające pędy i pogarszają zimowanie, lepiej oprzeć się na kompoście i umiarkowanych dawkach nawozów wieloskładnikowych stosowanych tylko do końca lipca.

Jak wykorzystać szybki wzrost miskanta chińskiego w aranżacji ogrodu?

Szybki przyrost wysokości i gęstości kępy sprawia, że miskant chiński idealnie nadaje się na „szybkie ekrany” oraz tło na rabatach. W zależności od odmiany możesz uzyskać efekt skutecznej osłony w ciągu 1–3 lat – od niskich akcentów przy ścieżkach, po wysokie, gęste szpalery zasłaniające sąsiednie działki lub mało atrakcyjne fragmenty ogrodu.

Szybki wzrost miskanta warto wykorzystać na kilka sposobów:

• sezonowe żywopłoty i szpalery z wysokich odmian, sadzonych co 80–120 cm w jednym rzędzie,
• solitery na trawniku lub środku rabaty, gdzie jedna duża kępa staje się mocnym akcentem kompozycyjnym,
• tło dla kwitnących bylin, takich jak hortensje bukietowe, jeżówka, rudbekia, rozchodnik okazały czy werbena, które pięknie kontrastują z delikatnymi liśćmi trawy,
• nasadzenia przy oczkach wodnych, gdzie zwiewne wiechy odbijają się w tafli wody, a roślina korzysta z nieco większej wilgotności,
• kompozycje w stylu naturalistycznym i preriowym, w połączeniu z innymi trawami ozdobnymi oraz bylinami,
• uprawa w dużych donicach na tarasach i balkonach, z zastrzeżeniem, że w pojemnikach wymaga częstszego podlewania.

W kompozycjach warto stopniować wysokość i dobrać odmiany odpowiednio do miejsca. Wysokie formy, jak Gracillimus, Vanilla Sky, Cosmopolitan czy Zebrinus, dobrze sprawdzają się jako tło i ekrany. Odmiany średnie świetnie wyglądają w środkowej części rabaty, a niższe i kompaktowe, takie jak Apache, Gold Bar czy Red Chief, pasują wzdłuż ścieżek i przy tarasie. Połączenie odmian o różnej wysokości i odmiennym terminie kwitnienia wydłuża sezon dekoracyjny nawet od lipca do zimy.

Jeżeli lubisz konkretne zestawienia roślin, szybki wzrost miskanta możesz wykorzystać w takich kompozycjach:

• grupy wysokich miskantów z hortensjami bukietowymi i rozchodnikiem okazałym dla silnego efektu jesienią,
• pasy miskantów posadzonych za lawendą i niskimi trawami, tworzące eleganckie, warstwowe rabaty,
• pojedyncze wysokie kępy jako tło dla roślin o ciemnych liściach i intensywnych kwiatach, np. jeżówki, werbeny czy ostróżki,
• nasadzenia mieszane z innymi miskantami, np. kontrast Zebrinus lub Variegatus o paskowanych liściach z jednolicie zielonym Gracillimus.

Przy planowaniu takich aranżacji zwróć uwagę na bardzo praktyczne kwestie: zostaw miejsce na docelową szerokość kępy (np. 70–90 cm dla odmian typu Gracillimus), przemyśl, w którym roku od posadzenia chcesz uzyskać pełny efekt ekranowania, oraz uwzględnij zimową dekoracyjność pozostawionych wiech i suchych źdźbeł, które w polskich ogrodach często zdobią rabaty aż do wiosny.